Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2015

Φορεμένη τελεία

- Και τώρα τι?
- Εnd of an era, που λένε.
- Τι σημαίνει era? ρώτησες βιαστικά ενώ ήξερες την έννοια της φράσης.
- Εποχή, αποκρίθηκα.
 Τέλος επόχης λοιπόν. Είναι μία φράση που χαρακτηρίζει αυτή την περίοδο της ζωής σου χωρίς όμως να σε χαρακτηρίζει. Πολλοί κύκλοι κλείνουν, μεγάλες αλλαγές γίνονται, καινούρια ξεκινήματα αρχίζουν και όλα αυτά επηρεάζουν την καθημερίνοτητα σου χωρίς όμως εσυ να θέλεις. Αλλά δεν έχεις το δικαιώμα επιλόγης. Δεν σου δίνεται το δικαίωμα επιλογής. Και ενώ γυρώ σου αλλάζουν πολλά εσύ αρνείσαι να συμβαδίσεις. Σα να αρνείσαι να μεγαλώσεις κατά καποίο τρόπο. Σα να συγκρούεσαι μετωπικά, με μεγάλη ταχύτητα δίχως να φοράς ζώνη ασφαλείας και να έχεις την απαίτηση να βγεις αλώβητος. Βλέπεις ότι τα χρόνια περνούν πολύ πιο γρήγορα τώρα. Σαν καποιός να πάτησε το forward. Και αύτο σε μελαγχολεί και σε βάζει σε σκέψεις. 
 Άκουγες να σου λένε "πέρνα καλά γιατί τα φοιτήτικα χρόνια είναι τα πιο όμορφα και δεν γυρίζουν" και έλεγες υπερβολές μεγάλων. Και όντως τα έζησες στο κοκκίνο, στο μπλε στο μαύρο, στο λευκό, στο γκρι, σε όλη την παλέτα των χρωμάτων τελοσπάντων. Τα έζησες με νέους φίλους, με ξενυχτιά, με μεθύσια, με έρωτες, με λιγο διαβασμά, με χαζές ανησυχίες, με κουβέντες αληθινές, με καβγάδες, με φωνές, με θορύβο. Τα έζησες υπέροχα. Και σε αυτό το υπέροχα οι καταστάσεις σου βάζουν τελεία τώρα. Σου την φοράνε κουμπώνει δεν κουμπώνει. Όμως δεν είναι στο νουμέρο σου. Έχείς τόσα να κανείς που δεν πρόλαβες και αλλά τοσά που θες να επαναλαβεις. 
Ο φόβος των αλλάγων σου έχει δημιουργήσει έναν αθόρυβο πανικό. Και αυτό το "end of an era" σου έχει κάτσει στο λαιμό. Όλα ομως έχουν μια αρχή και ένα τέλος. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να χαμογέλας στο παρελθόν κρατώντας φυλαγμένους ανθρώπους και στιγμές και να ανοίξεις τα χέρια σου για να πάρεις αγκάλια το μέλλον που έρχεται.